Oyun, çocuğun doğasının en saf ifadesidir. Yetişkinler için sözcükler neyse, çocuk için oyun da odur. Çocuk, henüz karmaşık duygularını cümlelere dökme kapasitesine sahip değildir; ancak oyuncak bebekleri kavga ettirerek, arabaları çarpıştırarak ya da defalarca kuleler inşa edip yıkarak içsel dünyasındaki çatışmaları görünür kılar. Bu nedenle psikanalitik gelenek, oyunu bir tür “bilinçdışına giden yol” olarak tanımlar. Oyun, bastırılanın semboller aracılığıyla geri dönüşüdür.

Olive Kitteridge, küçük bir kasabada öğretmenlik yapmış, sert mizaçlı, içine kapanık bir kadının yaklaşık 25 yıllık hayatına odaklanan...

Psikoterapi, doğası gereği farklı beklenti ve anlam yüklemelerine açık bir alandır. Danışanlar çoğu zaman terapiye, gündelik ilişkilerden...

Incendies (2010), Denis Villeneuve’ün yönetmenliğini yaptığı ve Wajdi Mouawad’ın Scorched  adlı oyunundan uyarlanan bir film. Hikâye...

Erken çocukluk yaşantıları tüm hayatımız üzerinde belirleyici bir etkiye sahiptir. Özellikle 0–6 yaş döneminde anne, baba ya da temel...

Bağlanma, insanın dünyaya geldiği andan itibaren kurduğu ilk ve en belirleyici ilişkisel bağdır. Bebek, henüz dili gelişmemiş olsa da...

Kimimiz bazı olayları çok net hatırlarken, kimimiz için hatıralar sisli kalır. Bunun nedeni belleğin tek katmanlı bir yapı olmamasıdır....